سرمربي تيم ملي ووشو جوانان ايران گفت: شأن حسين اوجاقي حتي از مديريت فني و سرمربي تيم ملي نيز بالاتر است.

فرهاد فتحي روز چهارشنبه درباره حضور مستقيم مدير تيمهاي ملي در تمرينات تيم ملي سانشو جوانان به خبرگزاري فارس اظهار داشت: اوجاقي يك سرمايه ملي براي ووشو ايران است كه خيلي از كشورهاي خارجي آرزوي داشتن چنين نيرويي را دارند.
وي تاكيد كرد: جايگاه وي در اين رشته در ايران به قدري بالاست كه خيلي از جوانان به عشق وي در تمرينات شركت مي كنند. اينكه اوجاقي لباس سانشو به تن كرده و به همراه ملي پوشان تمرين مي كند، يك امتياز بزرگ براي اين تيم است.
فتحي با اشاره به اينكه تمامي تمرينات تيم ملي زير نظر و از سوي وي به عنوان سرمربي تيم ملي صورت مي گيرد، اظهار داشت: خوشبختانه در فدراسيون جديد ديگر شاهد دخالت مسئولان در كارهاي فني نيستيم. برنامهريزي و اجراي تمامي كارهاي فني از سوي كادر صورت مي گيرد. مسئولان فدراسيون كارهاي تداركاتي و پشتيباني را برعهده دارند. اين مسئله موجب شده كه كوچكترين حاشيهاي نداشته باشيم.
وي از حضور ملي پوشاني چون مهدي كرباسيان، سلمان تركي، مهدي جعفرپور، ساعد سياه مشتهي، خسرو مينو و حسين صارمي در اردوي تيم ملي جوانان خبر داد و افزود: اين نفرات امروز در اردو حاضر شده و مبارزاتي را با تيم ملي انجام مي دهند.
فتحي به زمان كوتاه براي آماده سازي تيم ملي جوانان اشاره و تصريح كرد: از زمان شروع اردوها تيم ملي 50،60 درصد ارتقا داشته است.
تيم ملي ايران سوم تيرماه راهي كره جنوبي ميشود.
عناوين
مدال محل مسابقات سال رشته عنوان مسابقات
نقره چین ۲۰۰۷ سن شو جهانی
طلا ايتاليا 1997 سنشو جهاني
طلا هنگكنگ 1999 سنشو جهاني
نقره ارمنستان 2001 سنشو جهاني
برنز ماكائو 2003 سنشو جهاني
طلا ايتاليا 2001 ساندا جامجهاني
طلا شانگهاي (چين) 2002 سنشو جامجهاني
طلا ايتاليا 2005 ساندا جامجهاني
نقره تايلند 1998 سنشو بازيهاي آسيايي
طلا بوسان (كرهجنوبي) 2002 سنشو بازيهاي آسيايي
طلا ويتنام 2000 سنشو قهرماني آسيا
طلا ميانمار 2004 سنشو قهرماني آسيا
طلا تركيه 1998 سنشو بينالمللي
طلا ارمنستان 1999 سنشو بينالمللي
* تكنيك برتر مبارزاتي اوجاقي
بيشتر سعي ميكند از تمام ضربات دست و پا استفاده كند و فنون درگيري را هم داشته باشد اما ضربه پا بالا (هاي كيك) وي چيزي ديگر است و او را راضي ميكند.
* به آنچه كه خواسته رسيده يا نه
پاسخ وي در اين خصوص منفي بود چرا كه اعتقاد دارد هر گاه به آنچه كه ميخواهي برسي اين درست زماني است كه انگيزه اصلي كه همان ادامه روند پيشرفت است را از دست خواهيد داد.
* آخرين برنامه حرفهاي كه حسين در پيش رو دارد
بنا به دعوتي از طرف يكي از باشگاي ژاپني به توكيو (ژاپن) رفتم و نزد كوبوسان رفتم وي با هماهنگي با مسئولين سازمان K-1 ژاپن آقاي كاني گاوا و ايشي كايچو و توافق انجام شده به عضويت تيم K-1 جهت حضور در رقابتهاي 11 ژوئن 2006 (مسابقات آزاد بين سازمان K-1 و سانداچين) تيم سانداچين با قهرمانان نامي ساندا و در تيم K-1 نيز قهرمانان نامي اين سازمان از جمله آلن كرايف (روسيه) و… تيم را همراهي ميكند در وزن 80 كيلو افتخار همراهي اين تيم را دارم يكي از حسنهاي K-1 اين است كه از هر فرد از تيم K-1 با پرچم كشورش وارد مسابقات ميشود و اين يكي از شرطهاي من بوده.
* بهترين برد
بازيهاي آسيايي بوسان و كسب مدال طلاي اين دوره براي من شيرين بود چرا كه توانستيم با اين طلا چند پله كشورم در بين كشورهاي آسيايي صعود کند.
حسين اوجاقي - يك قهرمان، يك اسطوره
حسين اوجاقي قهرمان ارزندهاي است كه بارها پرچم كشورش را در جاي جاي جهان به اهتزاز درآورده وي فرزند ارشد خانوادهاي 6 نفره ميباشد، پدرش كارمند صنايع دفاع بوده و در خانواده او علاوه بر وي امير اوجاقي برادرش نيز توانسته چند عنوان جهاني در سنشو و مهدي اوجاقي ديگر برادر او نيز در بوكسهاي داخلي مقامآور باشد.
وي داراي مدرك فوقليسانس رشته مديريت تربيت بدني و مجرد ميباشد. حسين اوجاقي نيمه شب هشتم شهريور يك هزار و سيصد و پنجاه و چهار در بيمارستان فيروزگر تهران ديده به جهان گشوده، زندگيش را در جنوب شهر تهران منطقه شهر ري ادامه داده، ورزش را در سن هشت سالگي با ژيمناستيك آن هم بطور هفتهاي سه جلسه آغاز نموده سپس در دوازده سالگي (1366) به كانذنريو روي آورد و نزد اولين استاد رزمي خود، نيكروش ورزشهاي رزمي را با هفتهاي سه جلسه آغاز نمود. دوران نوجواني او با كلنجارها و سرشاخشدن با هم سن و سالهايش سپري شد. وي به تمرينات مستمر و كلاسيك خود زير نظر مربيش با نظم، خاصي ادامه داد.
پس از چند سال با افتتاح كلاس كيك بوكس در منطقه شهرري توسط همان مربي وي به سوي رشتههاي كيك بوكس روي آورد اين روش تا سال 1372 ادامه يافت، پس از آن با مرحوم فريدون مالكي (يكي از نامآوران رشتههاي رزمي ايران) آشنا شد و در لباس شاگردي به تمرين پرداخت به زعم وي شخصيت رزمياش نزد ايشان شكل گرفت و احساس تكامل در هنر رزمي به او دست داد وي معتقد است از لحاظ تكنيك و مسائل مربوط به هنر رزمي هر آنچه دارد را مدعون مرحوم مالكي ميباشد در كنار اينها بوكس را نزد حاج آقا محمدي باز هم در همان محله تهران ادامه داد، پس از چند سال نگاه وي به ورزش حرفهاي جلب شد چرا كه او بصورت حرفهاي تمرين ميكرد، اما او احساس کرد در مسابقات حرفهاي جاي خالي پرچم ايران احساس ميشود هر چند در برخي از رشتهها و در قسمت آماتور پرچم كشورش به اهتزاز در مي آمد، اما حسي دروني او را به حضور در مياديني بزرگتر فراخواند اين حس باعث شد تا براي ارضاي نياز دروني خود به مسابقات حرفهاي روي آورد.
